Home  |  POCZTA  |  Kontakt  |  Mapa dojazdu  |  Login     
X
Użytkownik
Hasło

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców - Poradnia P-P w Wołowie

 Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Wołowie informuje że dnia 21.05.2019 r. o godz. 16.10 odbędzie się pierwsze spotkanie "Szkoły dla rodziców i wychowawców"  - cykl spotkań przewoduje 10 zajęć.
Kolejne terminy zajęć będą ustalone na spotkaniu .

Data dodaniaa: 2019-05-10 Powrót do góry

Mutyzm wybiórczy

Dziecko nic nie mówi przez cały okres pobytu w przedszkolu,
nie bawi się z dziećmi, niekiedy przygląda się im.
Panie wychowawczynie mówią, że nie ma z nim kontaktu!
A w domu przecież normalnie, rozmawia, śpiewa, śmieje się.

Te słowa mogłoby wypowiedzieć wielu rodziców dzieci z mutyzmem wybiórczym. Zagadkowe jest szczególnie to dlaczego dziecko pomimo umiejętności mówienia, a także komunikowania się w sposób niewerbalny w określonych miejscach i sytuacjach nie korzysta z tej umiejętności?  Pytanie dlaczego tak jest nurtuje zarówno rodziców jak i nauczycieli. Mutyzm wybiórczy jest zaburzeniem, które występuje głównie u dzieci, polega ono na niemożności mówienia w niektórych sytuacjach społecznych, przy prawidłowym rozumieniu i rozwoju  mowy lub gdy występują wady wymowy. Należy też pamiętać, że mutyzm to nie jest odmiana autyzmu.

Mutyzm został po raz pierwszy opisany przez pierwszy przez niemieckiego lekarza Kussmaula w 1877 roku,  jako afazja dobrowolna. W 1934 r. angielski lekarz Tramer wprowadził  nazwę mutyzm planowany. W 1994 roku wprowadzono termin mutyzm selektywny, wybiórczy.
 

Kryteria diagnostyczne mutyzmu wybiórczego wg. Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10

1. Ekspresja i rozumienie języka przez dziecko w granicach dwóch odchyleń standardowych.

2.Możliwa jest do potwierdzenia niemożność mówienia w specyficznych sytuacjach,             w których od dziecka mówienie jest oczekiwane, pomimo mówienia w innych

3. Czas trwania wybiórczego mutyzmu przekracza 4 tygodnie.

4. Zaburzenia nie wyjaśnia brak znajomości języka mówionego wymaganego w sytuacjach społecznych, w których występuje niemożność mówienia.

5. Wykluczono występowanie całościowych zaburzeń rozwoju.


W celu dokonania diagnozy mutyzmu wybiórczego wskazana jest dokładna analiza zachowania dziecka w różnych sytuacjach, jak również szczegółowa informacja od nauczycieli z przedszkola czy szkoły. Ważne jest również wykluczenie innych przyczyn trudności dziecka w mówieniu takich jak niedosłuch, czy neurobiologicznych problemów z mową. Jeśli dziecko jest zdrowe, a jego zachowanie nie zmienia się niezbędne jest udanie się na konsultację do psychologa dziecięcego. Niemoc do podejmowania kontaktu z dziećmi, czy też dorosłymi, może być również etapem adaptacji dziecka do nowego środowiska, np. grupy przedszkolnej. Niektóre dzieci w nowych sytuacjach początkowo wycofują się z kontaktu, jednakże z czasem wyrażają coraz większą chęć nawiązania relacji z innymi dziećmi  i podejmują ( nieco później niż rówieśnicy) taką aktywność, która im to umożliwia. Dzieci  z mutyzmem zazwyczaj nie mają żadnych innych problemów, czy zaburzeń, ich rozwój intelektualny nie budzi zastrzeżeń, jednakże mając na uwadze  poznanie przyczyn tej trudności postawienie tej diagnozy powinno być poprzedzone szczegółowy wywiadem, rozmową z rodzicem, a także  badaniem psychologicznym ogólnego rozwoju dziecka. 


Mutyzmu nie wyklucza fakt, iż dziecko w innym środowisku, jest spontaniczne, głośne, wesołe. Dzieci te mogą przeżywać adekwatną do wieku potrzebę kontaktu społecznego z innymi, jednakże czują, że nie mogą podjąć takiej aktywności w określonych sytuacjach. Zachowanie, które może współtowarzyszyć mutyzmowi to nieśmiałość, wycofanie z komunikacji niewerbalnej, czujne obserwowanie lub chowanie się przed innymi, unikanie kontaktu wzrokowego i dotyku, wycofywanie się z zabaw grupowych.

 

To czego nie należy robić w kontakcie z  dzieckiem:

1.      Nie zmuszać dziecka do mówienia, gdyż takie działania nie przyniosą pozytywnego efektu, a jedynie mogą sprawić, iż dziecko poczuje się winne własnej trudności.

2.    Nie pytać dziecko wielokrotnie, dlaczego nie mówi, ono samo nie rozumie skąd bierze się ten problem.

3.   Należy unikać przy dziecku wyrażania własnych uczuć związanych z problemem dziecka jak na przykład: zniecierpliwienie, złość, smutek czy rozczarowanie.

4.     Nie należy przyjmować postawy nadmiernie ochraniającej tzn. eliminującej udział dziecka w nowych sytuacjach, czy ograniczanie przebywania dziecka w sytuacjach gdzie mutyzm występuje ( np. unikanie uczęszczania do przedszkola).
 

5.      Nie należy obwiniać dziecka- mutyzm jest jego problemem, sposobem radzenia sobie , a nie świadomym wyborem.


Podłożem mutyzmu jest przeżywanie przez dziecko nadmiernego lęku, natomiast dokładne zrozumienie przyczyn wymaga indywidualnej diagnozy danego dziecka.  Co zatem  można zrobić by pomóc dziecku z mutyzmem wybiórczym? Ważne jest aby przede wszystkim  wykluczyć inne przyczyny trudności. Ważne jest by porozmawiać z osobami, które obserwują dziecko w sytuacji, w której mutyzm występuje- zebrać dokładne informacje. Następnie udać się do psychologa. Należy pamiętać, że dziecko nie „wyrasta” z mutyzmu, czy innych nieprawidłowości rozwojowych, określone sposoby funkcjonowania dziecka, które utrudniają, zaburzają lub uniemożliwiają mu prawidłowy rozwój w określonych obszarach nasilają się,  utrwalają, a niekiedy jedynie zmieniają formę.  Nie należy zwlekać z decyzją  o udaniu się do specjalisty. Pomocą psychologiczną może być objęte nie tylko dziecko ale cała jego rodzina.  Rodzić w kontakcie ze swoim dzieckiem, może starać się rozumieć jego trudność i próbować  nazwać przeżywane przez nie emocje, potrzeby i obawy, dzięki czemu dziecko może poczuć się rozumiane i akceptowane ze swoim problemem.

 


Źródło:

Psychoterapia 1 (148) 2009

Marta Nowak, Małgorzata Janas – Kozik  „Dialog w milczeniu – rozumienie i terapia pacjentki mutystycznej.

Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD 10 , Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne 1998 r.

 

 

 

 

Data dodaniaa: 2016-10-17 Powrót do góry

Europejski Tydzień Świadomości Dysleksji 2016 w Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Wołowie

TYDZIEŃ ŚWIADOMOŚCI DYSLEKSJI

03 – 09 PAŹDZIERNIKA 2016 ROKU


 

·     WARSZTATY „ORTOGRAFIA INACZEJ” – szkoły gimnazjalne (zajęcia prowadzone na terenie szkół),  termin 05 października 2016 r. zgłoszenia przyjmowane w sekretariacie poradni nr tel. (71 389 - 25 - 46).

 

·     BADANIA POD KĄTEM DYSLEKSJI DLA DZIECI z klas I-V szkoły podstawowej w dniach 03-04 października 2016 r. , badania prowadzone na terenie szkół podstawowych, termin do ustalenia w sekretariacie poradni, nr tel. (71 389 -25-46 ).

 

·     WARSZTATY DYSLEKTYCZNE - dla dzieci z klas I-II szkoły podstawowej w dniach 04 - 07 października 2016 r., badania prowadzone na terenie szkół podstawowych, szczegółowe informacje w sekretariacie poradni, nr tel. (71 389 - 25 - 46 ).

 

·     DIAGNOZA PRZESIEWOWA zagrożenia dysleksją wśród dzieci 4 -letnich  w dniu 04 października 2016 r., badania prowadzone na terenie przedszkoli .

 

·     Badania przesiewowe metodą „SŁYSZĘ” oraz BADANIE PRZESIEWOWE RYZYKA WYSTĄPIENIA DYSLEKSJI u dzieci realizujących roczne obowiązkowe przygotowanie przedszkolne badania prowadzone na terenie przedszkoli i szkół podstawowych, termin do ustalenia w sekretariacie poradni, nr tel. (71 389 -25 - 46).

 

·     INDYWIDUALNE KONSULTACJE PSYCHOLOGICZNE  w dniu 07 października 2016 r. w godzinach od 800 do 1200 konsultacje odbywać się będą w powiatowym centrum edukacji i pomocy psychologiczno – pedagogicznej  w Wołowie.

 

SERDECZNIE ZAPRASZAMY PLACÓWKI OŚWIATOWE 

GMIN WOŁÓW I WIŃSKO !

 

Data dodaniaa: 2016-09-29 Powrót do góry

OGŁOSZENIE - DOGOTERAPIA

Data dodaniaa: 2013-12-20 Powrót do góry

MOCZENIE MIMOWOLNE

MOCZENIE MIMOWOLNE

Moczenie jest nieodłącznym elementem okresu niemowlęcego, dziecięcego, jednak po przebytym treningu czystości większość dzieci przestaje moczyć się w wieku około 2 do 2,5 lat. Dziecko, które ukończyło trzeci rok życia na ogół sygnalizuje już swoje potrzeby fizjologiczne. Nie oznacza to jednak, że żadne dzieci w tym wieku nie mają problemów z oddawaniem moczu. Bezwiedne, niezależne od woli oddawanie moczu, w okresie kiedy dziecko powinno już kontrolować funkcje pęcherza, nazywamy moczeniem mimowolnym.

Samo moczenie mimowolne nie jest chorobą - jest objawem jakiejś nieprawidłowości. Może towarzyszyć chorobom układu moczowego lub mieć podłoże emocjonalne, wywoływać je mogą nieprawidłowości tkwiące w środowisku rodzinnym, może być skutkiem nieprawidłowych metod wychowawczych, wadliwych kontaktów emocjonalnych pomiędzy dziećmi a rodzicami. Dziecko zaczyna moczyć się wówczas, gdy w jego najbliższym otoczeniu pojawiają się sytuacje zbyt dla niego trudne.

Częstą postacią zaburzenia jest mimowolne oddawanie moczu podczas snu, rzadziej występuje tzw. moczenie dzienne. Mimowolne moczenie występuje częściej u chłopców niż u dziewcząt.


W postępowaniu z dzieckiem należy przede wszystkim zadbać o to, aby nie czuło się ono winne, dziecko powinno nabrać poczucia pewności i zaufania we własne siły. Napięcie i niepewność powodują u dzieci moczących się poczucie bezradności, bierności, wycofania się z wielu sytuacji wymagających aktywności społecznej. Nie gniewaj się na dziecko, gdy zmoczy prześcieradło. Nie wyśmiewaj go, nie mów o tym. Im większe napięcie, tym trudniejsza kontrola swojego funkcjonowania, także fizjologicznego. Nie strasz dziecka karą, jeśli zmoczy prześcieradło, ani nie obiecuj nagrody, jeśli tego nie zrobi. I kara i nagroda wzmagają napięcie emocjonalne, bo zakładają, że dziecko może nad swoją trudnością świadomie zapanować. A przecież już samo określenie tego typu kłopotów – mimowolne moczenie – wskazuje na to, że nie zależy ono od woli dziecka.

Należy dziecko wspierać, dodawać mu otuchy i wiary. Takie zachowania na pewno będą dla dziecka źródłem pozytywnych wzmocnień i zwiększą efektywność pokonania problemu mimowolnego moczenia.


Marta Wachna

psycholog

Data dodaniaa: 2013-12-06 Powrót do góry

FORUM PSYCHOLOGÓW I PEDAGOGÓW: Diagnoza zjawiska zagrożeń cywilizacyjnych... 02.10.2013

„Diagnoza zjawiska zagrożeń cywilizacyjnych wśród młodzieży placówek oświatowych powiatu wołowskiego - konstruowanie narzędzia badawczego”. Taki tytuł miało spotkanie w ramach forum psychologów i pedagogów zorganizowane przez PCE i PPP w Wołowie.


Dnia 2 października 2013 roku w siedzibie Powiatowego Centrum Edukacji i Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Wołowie odbyło się pierwsze spotkanie dotyczące zjawiska zagrożeń cywilizacyjnych w powiecie wołowskim w ramach forum psychologów i pedagogów. Celem spotkania było wypracowanie narzędzi do zdiagnozowania zjawisk zagrożeń cywilizacyjnych wśród młodzieży placówek oświatowych powiatu wołowskiego. Szczególną uwagę poświęcono problemom uzależnień, agresji oraz sponsoringu.

Wsparciem merytorycznym dla psychologów i pedagogów była dr Renata Małgorzata Ilnicka - Dziekan Wydziału Zarządzania i Nauk Społecznych Uczelni Zawodowej Zagłębia Miedziowego w Lubinie, która podzieliła się swoimi doświadczeniami z pracy naukowej, badawczej w zakresie diagnozowanych obszarów. W spotkaniu uczestniczyły Pani Krystyna Adaśko – dyrektor PCE i PPP, Pani Małgorzata Urban – wicedyrektor PCE i PPP, pracownicy poradni oraz pedagodzy i psycholodzy z placówek oświatowych z terenu powiatu.



 


Kolejne spotkanie w ramach forum zaplanowano na dzień 15 października 2013 o godz. 12, w czasie którego ustalone zostaną procedury i czas realizacji badań w poszczególnych placówkach powiatowych. Uczestnicy forum wypracują ankiety do badania zjawisk związanych z zagrożeniami, niezbędne do przeprowadzania diagnoz w poszczególnych szkołach.

Podczas trzeciego spotkania, zaplanowanego na 23.10.2013r. o godz. 1300, dr R. M. Ilnicka oceni i zaakceptuje pod względem merytorycznym stworzone narzędzia badawcze, które będą wykorzystane do diagnozy zagrożeń w szkołach.
Ze względu na wagę poruszanego tematu oraz zgłoszone zapotrzebowanie na analizę zagrożeń cywilizacyjnych, serdecznie zapraszamy pedagogów i psychologów do uczestnictwa w kolejnych spotkaniach.